شناسهٔ حافظهٔ مالیاتی و اتصال کارپوشه

شناسهٔ حافظهٔ مالیاتی فقط بعد از ساختن کلید امضا در دیجی‌اینویس به دست می‌آید، چون برای صدورش کلید عمومی همان کلید را از شما می‌خواهند. پس ترتیب درست این است: اول کلید را در دیجی‌اینویس بسازید و فایل public را بردارید، بعد در کارپوشه آن را ثبت کنید و شناسهٔ یکتا را بگیرید، و آخر برگردید، شناسه را وارد کنید و اتصال را آزمایش کنید.

دربارهٔ این آموزش

پرسؤال‌ترین قدمِ اتصال به سامانهٔ مؤدیان همین است: شناسهٔ حافظهٔ مالیاتی از کجا می‌آید؟ در این قسمت، از اول تا آخر و به همان ترتیبی که باید انجام دهید: اول در دیجی‌اینویس کلید امضا را می‌سازید و کلید عمومی را برمی‌دارید، بعد در کارپوشه همان را ثبت می‌کنید و شناسهٔ یکتا را می‌گیرید، و آخر برمی‌گردید و اتصال را آزمایش می‌کنید.

نکته‌ای که خیلی‌ها را گیر می‌اندازد: اگر اول سراغ کارپوشه بروید، از شما کلید عمومی می‌خواهد که هنوز نساخته‌اید.

مثال: کلیدی که دیجی‌اینویس می‌سازد ۲٬۰۴۸ بیتی است (RSA-۲۰۴۸) و دو فایل دارد. کارپوشه ۵ گام جلوی شما می‌گذارد و فقط در ۲ تای آن‌ها کار واقعی دارید: گام ۲، بارگذاری فایلی که اسمش با public شروع می‌شود، و گام ۳، تیک زدن کد پستی شعبه. گام ۱ «توسط مودی» است، گام ۴ اختیاری است و گام ۵ مرور. رمز ۶ رقمی پیامکی هم فقط برای ورود به درگاه ملی است، نه برای خود کارپوشه.

یادداشت عملی — بیشترین گیری که در این قدم می‌بینم این است که کسی اول کارپوشه را باز می‌کند و وسط کار می‌فهمد کلید عمومی ندارد. پیشنهادم این است که پیش از ورود به درگاه، فایل public را دانلود کنید و کنار دستتان بگذارید. و اسم فایل را پیش از بارگذاری یک بار دیگر نگاه کنید؛ فایل private جایش در کارپوشه نیست.

آنچه در این ویدئو می‌بینید

شناسهٔ حافظهٔ مالیاتی، پرسؤال‌ترین قدمِ اتصال است. ترتیبش مهم است: اول دیجی‌اینویس، بعد کارپوشه، آخر دوباره دیجی‌اینویس. قدم اول، پروفایل مالیاتی خودتان: نام، کد ملی یا شناسهٔ ملی، و کد اقتصادی. اگر اینجا غلط باشد، بقیهٔ مسیر می‌لنگد. این «کارتابل مودیان» است و خودش نقشهٔ کار را می‌دهد: کلید، ثبت در کارپوشه، شناسهٔ حافظه، آزمایش اتصال.

کلید امضا اینجا ساخته می‌شود، نه در کارپوشه. بارِ اول دکمه «تولید کلید RSA-۲۰۴۸» است؛ این حساب کلید دارد، برای همین نوشته «جایگزین». کلید عمومی را از همین‌جا بگیرید. همین یک فایل به کارپوشه می‌رود؛ کلید خصوصی را هرگز آنجا وارد نکنید. و این کادر، جای شناسهٔ حافظهٔ مالیاتی است. تا کلید را در کارپوشه ثبت نکنید بسته می‌ماند.

حالا کارپوشه. اول وارد درگاه ملی می‌شوید: my.tax.gov.ir یک رمز شش‌رقمی پیامک می‌شود؛ واردش کنید و «ورود به سامانه». داخل درگاه، «ورود به کارپوشه» را بزنید. درگاه و کارپوشه دو جای جدا هستند.

نشانی که عوض شد، رسیدید. این «میز کار» کارپوشه است. از «عضویت»، «شناسه های یکتا حافظه مالیاتی» را باز کنید و دکمهٔ «دریافت شناسه یکتا حافظه مالیاتی» را بزنید. گام اول: «توسط مودی»، چون کلید، کلیدِ خودِ شماست. بعد «بعدی».

گام دوم: کلید عمومی امضا حافظه را بارگذاری کنید. همان فایلی که از دیجی‌اینویس گرفتید؛ اسمش با public شروع می‌شود. فایل private را انتخاب نکنید. گام سوم: کد پستی شعبه را تیک بزنید — همان نشانی پروندهٔ مالیاتی‌تان.

گام چهارم اختیاری است؛ خودِ صفحه این را می‌گوید. اینجا خالی رها شده. گام پنجم مرور است: کلید عمومی، «مودی»، و شعبه. اگر درست بود، «اتمام». و این همان است که دنبالش بودید: «شناسه یکتا شما»، یک کد کوتاه. اینجا پوشانده‌ایم؛ شما مالِ خودتان را یادداشت کنید.

برگردید به دیجی‌اینویس و تأیید کنید که کلید را در کارپوشه ثبت کرده‌اید تا کادر باز شود. شناسه را در «شناسه حافظه مالیاتی» بگذارید و «ذخیره». قدم آخر «آزمایش اتصال» است؛ در این حساب که از قبل متصل است، «آزمایش دوباره» نوشته. فقط اتصال را می‌سنجد و هیچ فاکتوری نمی‌فرستد.

و اگر همه سرجایش باشد: «اتصال شما فعال است». اولین ارسال‌هایتان هم پایین همین صفحه می‌نشیند. سه خط برای یادآوری. اول در دیجی‌اینویس کلید بسازید و کلید عمومی را بگیرید. بعد در کارپوشه آن را بدهید و شناسهٔ یکتا را بگیرید. آخر شناسه را وارد کنید و اتصال را آزمایش کنید.