دیجی اینویسکاردکس و بهای تمامشده — انباری که خودش حساب میشود
آنچه در این ویدئو میبینید
انبارِ دیجی اینویس دفترچهٔ جداگانه نمیخواهد: با هر خرید و فروش، خودش کم و زیاد میشود. امروز دو چیز را میبینیم: کاردکس، و بهای تمامشده. گزارش دوره برای هر کالا چهار ستون دارد: ابتدای دوره، واردهٔ طی دوره، فروش یا صادره، و ماندهٔ پایان دوره — هم تعداد، هم ریال. روی هر ردیف، دکمهٔ کاردکس هست — شناسنامهٔ کاملِ گردشِ همان کالا.
هر ورود و خروج با تاریخ، بابت، نرخ و مانده ثبت شده. ستونِ نرخ همان چیزی است که بهای تمامشده از آن ساخته میشود. خروجی اکسل و پیدیاف هم برای حسابدارتان همینجاست. اما نرخ از کجا میآید؟ از خرید. و اینجا یک نکتهٔ مهم هست که سودتان به آن بسته است.
خرید را میشود یکجا ثبت کرد — فقط یک مبلغ — یا قلمدار: کدام کالا، چند تا، به چه قیمتی. خریدِ یکجا فقط میگوید چقدر پول رفت — نه چه چیزی آمد. به کاردکس نمیرسد و نرخی هم نمیسازد؛ برای کاسبی که جنس میخرد و نگه میدارد، قلمدار ثبت کنید. چرا اینقدر مهم است؟ چون سودِ واقعی یعنی فروش منهای بهای تمامشدهٔ همان جنسی که فروختید — و بهای تمامشده فقط از خریدهای قلمدار درمیآید. جمعِ ارزشِ مانده در پایان دوره هم پایهٔ انبارگردانی شماست.
برای عمق بیشتر، درس «بهای تمامشده» و «میانگین موزون» در مدرسهٔ دیجی اینویس منتظرتان است.
همین امروز اولین فاکتورتان را بزنید
دیجی اینویس با دورهٔ آزمایشی رایگان شروع میشود — بدون کارت بانکی، با ارسال مستقیم به سامانهٔ مودیان.
